ISANG REBYU SA "LOLA DOC", ISANG MONOVLOG MULA SA TANGHALANG PILIPINO AT SA INTERPRETASYON NI MS. NORA AUNOR!

Kailan ko ba huling nakita ng harap-harapan si Ms. Nora Aunor?

Kailan ko ba huling nadama ang napakalawak niyang Persona at kaluluwa?

Kailan?

Matagal-tagal na rin yata 'yun, nu'ng saglit ko siyang makatabi at makausap sa isang konsiyerto ng The Entertainment Arts & Media press group, na kung saan ay panauhin ang kasing-irog niyang si John Rendez.

Mula noon, lagi ko nang hinahanap-hanap ang presensya niya.

Na alam ko, dapat lang na manatili pa.

Malasap ng mas matagal pa.

Maakap.

Dahil ang presensyang 'yun, makapagdudulot pa rin ng pagasa at pagmamahal

sa mundong kinapapalooban ngayon ng mga agam-agam, sakit at pangamba

dahil sa Covid-19 Pandemic.

Pero salamat, hindi tayo iniwanan sa ere ng nag-iisang Superstar. Salamat at nandiyan pa siya.

Mas lalong umigting ang kanyang pagpapa-alala na nariyan pa siya sa isang MONOVLOG na dula

na likha at sinulat ni Layeta Bucoy at prinisinta ng Tanghalang Pilipino.

Isang kakaibang Acting Monologue ang nasaksihan ng lahat.

Damang-dama mo ang pagka-PERSONAL. Na para bang ikaw mismo ang kinakausap ni Nora

sa harap ng kamera.

Hindi pa rin nawala ang kakaibang tinig na iyon na tumutusok sa iyong puso- at, sa bawat pagsambit 

ng mga salita, makaka-relate ka.

Maaalala mo ang mga mahal mo sa buhay, ang mga kaibigan mo, ang mga pangarap mo.

Maiisip mo ang mga panganib na dulot ng Covid-19 at ang mga pag-iingat na dapat mong gawin.

Maging masaya man o malungkot

ang ending ng buhay mo sa panahon ng Pandemic na ito.

Alam mo, may mga iiyak pa rin para sa iyo.

Lalo na ang mga kabataang naghahanap pa rin ng atensyon at mga pagka-linga.

Mga batang pusong wagas at tunay kung magmahal.

HUWAG MO SILANG IIWAN, DAHIL IIYAK PA RIN SILA KAPAG WALA KA NA.

Kaya patuloy ka pa ring lalaban

upang MABUHAY

AT huwag pa ring MAMATAY....

MAGPAKAILANMAN.

(Bravo sa napakagaling at napakagandang acting na ipinamalas ni Ms. Nora Aunor sa Monovlog na ito. Maganda ang pagkakasulat ng maikling dula. Maayos ang biswal na presentasyon at ang Musika, dudurugin ka. Makikita mo na lang, tumutulo na pala ang mga luha mo. Gustong-gusto rin namin ang subtlety ng acting dito ni Noel Comia, Jr. na siya ring orihinal na estilo ni Ms. Nora Aunor sa pag-atake ng pagganap. Ang dalawa pang batang mga babae din ay tamang-tama lang ang mga emosyong ipinakita sa dula o Monovlog na ito. Opo, tunay namang ang karisma ni Nora ay hindi pa rin nawawala. At salamat, hindi niya iyon ipinagmaramot para sa lahat. Mabuhay ka, Nora! At mabuhay ang Tanghalang Pilipino, kasama na ang lahat ng mga Performing Artists sa mundong ito.---RMS***)

Sinulat ni Robert Manuguid Silverio

Video ng Lola Doc sa itaas, courtesy of Tanghalang Pilipino YouTube Account.*

ms. nora aunor

noel comia, jr.

ms. layeta bucoy, playwright

Tanghalang Pilipino in cooperation with Voyage Studios present Lola Doc

Written by Layeta Bucoy
Interpretation by Nora Aunor
With special participation of Elisha Grace Campos, Noel Comia Jr., and Antonette Go
Enhancement and Editing by Chuck Gutierrez
Musical Scoring by TJ Ramos
Sound Design by Wildsound Studios
Visual Special Effects by Jaye Jacinto

When beleaguered by grief and guilt, where do you draw strength to carry on with your sworn duty as a senior frontliner?

Featuring the country’s one and only superstar Nora Aunor, “Lola Doc,” a monovlog by Layeta Bucoy talks about the pains of losing one's husband in the middle of a pandemic, remaining strong for your family, and courageously facing the risk of being stricken by this deadly virus to attend to the sick. Will everything she has sacrificed be worth it?

MGA FANS NI NORA AUNOR, MAY INIHANDANG MALAKING SORPRESA PARA SA KAARAWAN NGAYONG ARAW NA ITO NG KANILANG NAG-IISANG IDOLO!

Hindi muna namin sasabihin kung ano ang sorpresang iyon. Ayaw kasi naming ma-pre-empt ang mga fans ni Nora Aunor. Basta ang alam lang namin, may inihandang malaking sorpresa ang mga fans ni Nora Aunor para sa kaarawan ng nag-iisang Superstar.

Ang natitiyak lang namin, maaantig ng husto ang damdamin at mga emosyon ng Superstar sa sorpresang iyon. To think, wala pa yatang isang linggo ang naging preparasyon ng mga Noranians sa sorpresang iyon, pero hayun dumagsa ng napakaraming participants sa "surprise birthday gift" na iyon.

Kung hindi pa nag-set ng deadline ang mga taong nag-organize sa surprise na iyon, hindi titigil sa pagdagsa ng mga gustong mag-participate. Kasi hanggang sa last minute, may mga humahabol pa, eh.

Mga Noranians, longtime friends, colleagues in the entertainment industry, media people at lahat ng mga taong nagmamahal kay Nora- yes, silang lahat po ay makikita sa sorpresang iyon para kay Ate Guy,

Sayang lang nga, hindi nakasama ang blogger na ito sa sorpresang iyon, maski ba inimbitahan siya ni Ms. Marie Cusi na sumali. Pero dahil sa isang facial defect sa hitsura namin (YES PO, VAIN TALAGA KAMI.***) , ay ayaw naman naming makita kami ng mga Noranians na hindi maganda ang hitsura. Hehehe...

Anyway, bukod sa sorpresang inihanda ng mga fans ni Ate Guy, mamayang gabi naman, sa ganap na 6 P.M. ay masasaksihan na ng lahat ang online acting piece ni Ate Guy, at itong ang "LOLA DOC", isang monovlog na paghahandog ng Tanghalang Pilipino. Sa monovlog na iyon ay ide-deliver ni Ate Guy ang isang napakahabang MONOLOGUE, at, para sa mga hindi pa nakakaalam kung ano ang Monologue, ito ay isang napakahabang acting piece na mag-isa lang umaarte ang bida. Bongga, di ba?

It's such a rare treat for everyone. Biruin mo, bihirang-bihirang sumabak sa Teatro si Ate Guy, at hayan, sa viral pa ngayon mapapanood. Kakaiba talaga, Salamat talaga sa Tanghalang Pilipino for giving this privilege, at siyempre, mas marami ring salamat kay Ate Guy for accepting the viral project.

Mabuhay ang SINING! At maligayang kaarawan sa iyo, Ms. Nora Aunor!!!!

(SINULAT NI ROBERT MANUGUID SILVERIO) 

Q & A WITH MS. DELIA LANDAGAN, A TRUE-BLOODED NORANIAN!

Miss Delia Landagan, a true-blooded Noranian, at the Tokyo International Film Festival

Delia in transit

Delia outside a Cinema in Japan

Ms. Delia Landagan with Sir Tito Valiente from Gawad URIAN, who is one of the TIFF journalists.

Ms. Delia Landagan with Sir Tito Valiente from Gawad URIAN, who is one of the TIFF journalists.

a philippine digest magazine column of ms. delia landagan in the year 2003

from left to right: director Paul Soriano, Delia, Ms. Remy Arlos (Delia's close friend) and actress Bela Padilla at the 2019 Tokyo International Film Festival wherein Paul and Bela's film "Mananita" was shown.

Film director Brillante Mendoza with Delia in the year 2015, at the 28th Tokyo International Film Festival wherein Noara Aunor films like Thy Womb, Taklub and Himala were shown.

ROBERT: As a journalist based there in Japan, how would you define Nora Aunor's Superstar attributes and phenomena?

DELIA: As of now, I’m not that active in writing, though it’s my passion and would like to go back into it again soon.

About Nora Aunor, She’s a living LEGEND, the Real ICON of Philippine Cinema, PRIDE of Filipinos in the country and abroad.

ROBERT: How would you describe yourself as a Noranian? I mean, ikaw ba yung tipo ng Noranian na tahimik lang?

DELIA: Actually, as an avid FAN of the Superstar, I’m silent, but that was before. Now, not  that silent anymore,....why ? Because whenever I hear or read something negative about Nora, I defend her by  expressing my comments  and opinions especially in the social media.

ROBERT: Ano ang naging reaksyon mo sa hindi pagkakasali ng pelikula ni Nora na "Isa Pang Bahaghari" sa Metro Manila Film Fest? Although next year ay isasali naman siya sa Summer Festival ng Metro Manila Film Fest, pero tipong mas nararapat siyang nakasali sa MMFF this December, di ba?

DELIA: I’m very disappointed for IPB (Isa Pang Bahaghari) not being selected in this year’s MMFF since it’s the most qualified entry! POLITICS is the only reason I can see.

ROBERT: Have you met Nora Aunor in person? If ever you meet her, ano ang una mong sasabihin sa kanya?

DELIA: I saw Nora many times in person in her Superstar Show many years ago and I met her once in her Greenhills mansion and she signed at the back of my own picture because I did not have a copy of her picture. This time, when I come home for a short vacation and meet her, of course, I will hug her and embrace tightly, ..and maybe shouting ... “ Ate Guyyyyy, missed you  soooo much for a very, very long time!"

ROBERT: Kumusta ang mga journalists diyan sa Tokyo, Japan?

DELIA: About Journalists here in Japan, I guess they’re doing their job well.

ROBERT: Since nasa ibang bansa ka, ano ang tingin mo sa present scenario ng Philippine Cinema dito?

DELIA: I find the scenario of Philippine Cinema  today quite different  compared to the era of NORA AUNOR, where I belonged. Hahaha!

ROBERT: Sa palagay mo ba, dapat nang magbati-bati ang mga Vilmanians at Noranians?

DELIA: In the first place, Sir Robert, are “ NORANIANS “ and Vilmanians quarreling ? Whether there’s a friction between the two camps until now,  I think it’s not healthy anymore for Nora and Vilma since there’s no rivalry anymore between them because Vilma is already in the politics while NORA  is until now active in the industry and continuously  reaping recognition and awards.

ROBERT: What are your other dreams aside from being a journalist?

DELIA: Oh,, what a very difficult question ; since you’re asking about my other dreams ? ... well, it has always been my dream to become a “ MILLIONAIRE NORANIAN “ because I want to produce Films and Shows for Nora!

ROBERT: Kumusta naman ang Japan?

DELIA: For me, Japan, though a very expensive country, I find living here comfortable and convenient because everything is in order and organized. People are well disciplined because they are law-abiding citizens.

Many opportunities here, you just have to be hardworking and not choosy  to what job or work is available for you so you lead a normal and happy life.

ROBERT: Last question: How passionate are you as a writer?

DELIA: Being passionate as a writer, I always want  my articles to be published because it makes me feel fulfilled and satisfied!

Thank you, Sir Robert for the opportunity (being a Noranian) to be interviewed by a very good and intelligent  Vilmanian blogger, like YOU!

----end of interview----

(blogged by robert manuguid silverio)

isang mahabang paglalakbay sa iriga city at naga city, kasama si dexter macaraeg (PART 1)...

ANG MT. IRIGA, BACKDROP MULA SA ROOFTOP NG IRIGA PLAZA HOTEL

Kung magsusulat ka ng isang nobela at nanaisin mong lagyan iyon ng magagandang tanawin, marahil, makikita mo nga talaga ang tunay na kagandahan ng mundo at ng buhay...

Kung maglalakbay ka kasama ang isang kaibigan na nauunawaan ka- anuman ang sabihin ng iba laban sa pagkatao mo- magiging banayad ang lahat. Sa gitna ng iyong mga tantrums at pag-iisa, aalalayan ka niya.

Aalamin mo ang tunay na kahulugan ng paglalakbay na iyon- sa parte ng kasama mong kaibigan, siya ay may sariling mga misyon at adhikain. Pero para sa iyo, bukod sa pag-aalalay mo at pagsama, para magawa ng kaibigan mo ang mga nararapat niyang gawin- hindi man niya alam, siya ay naging instrumento lamang para mas higit mo pang matuklasan ang sarili mo.

Sa gitna ng mga nagsasayawang puno at nakatitig na mga bundok- ng mga palayan at taniman na umiindak sa hangin, o maging sa dilim ng hatinggabi at nagkikislapang ilaw sa kalayuan- hayun ka, nakikiayon sa kagandahan ng buhay, pagibig at walang katapusang paghahanap.

Paminsan-minsan ay bumibisita ang mga gunita- inaanyayahan ka, iniimbitang muli, at marahil, sasamahan ka rin nila.

Ang pagmamahal ay nagbubunga ng mga sari-saring bagay. Nagiging isang katotohanan sa gitna ng mga reyalidad ng buhay. Magpipinta iyon ng isang mas banayad na kaginhawaan ng buhay sa gitna ng mga paghihirap at mga pakikibaka sa mga araw-araw na suliranin. Ang isang dimensyon ay napupunta sa isa, dalawa, tatlo at limang DIMENSYON. Nararating 'yun ng puso, umaabot sa mga malalayong bituin ng kalangitan.

Nakapagtataka man sa iba, pero para sa iyo, ang mga damdaming nag-uumapaw, kung minsan, ay hindi mo na nakakayanan. Kinakailangang lagyan ng "backdrop" o "setting" para sa mas matamis pang kaganapan.

Dahil may minamahal ka. Hindi man nila nakikita, ang hangin na malamig ay patuloy pa ring umaakap. Doon, nakikita mo siya. At nakikita ka rin NIYA.

ROBERT AND DEXTER SA LOOB NG BUS PAPUNTANG IRIGA CITY

**********************

"Walumpung mga guro, faculty members, academes at mga Noranians sa Iriga City ang makikinig bukas sa aking Forum pagkatapos kong maipalabas sa kanila ang documentary film kong Tagahanga, na ukol ka Nora Aunor", nabigkas na mga pananalita ni Dexter Macaraeg sa isang kaibigang kasama niya. "Maghihintay silang lahat sa atin eksaktong alas-diyes ng umaga sa Iriga Central School. Nasasabik na silang makita tayo at makihalubilo sa kanila."

Naroon kayo nuon sa tapat ng bagong-renobasyon na Bus Terminal sa may harap ng Ali Mall sa Cubao. Nanigarilyo muna kayong dalawa ni Dexter, pampa-relaks sa mahabang biyaheng tatahakin ninyo papuntang Iriga City sa Bicol region. Gabi na iyon at kakaunti na lamang ng mga taong nagsisilakaran sa paligid ng Ali Mall.

Maya-maya pa, naroon na kayo ni Dexter sa loob ng Amihan bus. Isang komportableng pakiramdam ang dama mo. Kasi may pahingahan ang iyong mga paa at may sariling banyo ang bus. Hindi ka na mag-aalala pa.

At nagsimula na ang biyahe patungong Iriga City.

Sa gitna ng isang gabing paglalakbay, nadarama mo pa rin ang kagandahan ng kapaligiran sa labas ng bus na iyong sinasakyan- maski ba nakapikit na ang iyong mga mata. Tila bagang may isang melodiyang tumutnog, isang musikang nangingiliti, at mga espiritung nagliliparan. Hindi ka gaanong makatulog. Dahil maski tinatakpan ng napakalamig na air-conditioned na hangin ang loob ng bus, tumutusok pa rin ang mga tanawin at kakaibang lipad ng mga hangin sa labas. Nakikita mo iyon. Nadarama.

Hanggang sa tuluyan ka nang maduyan... maidlip... mawala sa kalagitnaan ng buhay, at ng pagibig.


**************************************

DEXTER, MS. EDA DATO AND ROBERT SA RECEPTION AREA NG IRIGA PLAZA HOTEL

EDA, DEXTER AND ROBERT

BREAKFAST AT IRIGA PLAZA HOTEL 

SI DEXTER SA HARAP NG IRIGA CENTRAL SCHOOL

UMAGA.

Medyo antok ka pa nu'ng sa wakas ay marating ninyo ni Dexter ang Iriga City. Namumula pa ang iyong mga mata, marahil, dahil sa madalas na pag-iyak habang ikaw ay nasa loob ng bus. Mga mahihinang pagluha ng kakaibang damdamin sa pagibig na hindi mo naman nakikita....

Habang naninigarilyo si Dexter sa gitna ng mga tricycle drivers na nag-uunahan nang maisakay kayo, tinanaw mo ang Mount Iriga- ang buhay na bulkang bundok sa kaibuturan ng Iriga City. Tila bagang nahihiya pa ito sa iyo na magpakita ng kabuuan niya- dahil may mga makulimlim na ulap na nakatakip sa kanya.

Para ding may sinasabi sa iyo si Mount Iriga. Parang may ibinubulong ito, parang may sinasabi. Buhay na buhay sa paningin mo. Napakaganda. Napakalapit rin niya.

"Tara na", paanyaya ng isang kaibigang kasama ni Dexter. "Punta na tayo sa hotel na tutuluyan natin, Dexter. Maghahanda ka pa sa Forum na gagawin mo. Kailangan mong magkaroon pa ng sapat na paghahanda dahil dalawang oras mula ngayon, magsasalita ka na sa harap ng mga guro."

Ilang minuto pa, naroon na kayo ni Dexter sa Iriga Plaza Hotel and Convention Center sa mismong sentrong plaza ng Iriga City. Malinis, makaluma pero sosyal ang dating ng hotel. Masarap sa pakiramdam. Magagalang lahat ang mga staff at crew ng hotel. Lagi lang silang nakangiti.

Isang masaganang almusal pa ang sumalubong sa inyo ni Dexter maya-maya pa. Iyong isdang daing na kilala sa Bicol ang napili mong menu sa almusal, na may kasamang itlog at kamatis. Si Dexter, American breakfast ang pinili.

Kuhanan ng litrato pagkatapos. Pose dito, pose doon sa loob at labas ng Iriga Plaza Hotel. At muli, maya-maya pa, lumisan na kayo ni Dexter patungo sa Iriga Central School.

**********************

ANG "TAGAHANGA" T-SHIRT NI DEXTER

SI DEXTER HABANG NAGSASALITA SA HARAP NG MGA GURO SA IRIGA CENTRAL SCHOOL

Habang nakasakay kayo sa loob ng isang trasikel papuntang eskuwelahan, nadama mo ng husto ang kaluluwa ng isang buhay na Nora Aunor. Ito ang Iriga City, ang lugar na kinasilangan at kinabilangan ng nag-iisang Superstar sa Philippine Showbiz.

Sa mga gulong na binabaybay ng traysikel, parang nakikita mo, naglalakad doon si Nora. May bitbit na maliit na balde ng mga garapon ng tubig at nagmamadaling naglalakad papunta sa riles ng tren- o, dili kaya, naka-uniporme ng pang-eskuwela at may bitbit na mga notebook.

Alam mo, papunta ka na duon sa mga taong mas higit na nakakakilala kay Nora- dahil ang mga ito ang mga kababayan niya't kadugo. Mga kapwa-Bicolana't Bicolano. Iisang lahi, iisang kaluluwa. Ng isang lugar na hindi binago ng PANAHON- ang IRIGA CITY.

AT HAYUN, NAROON NA NGA KAYO NI DEXTER SA LOOB NG IRIGA CENTRAL SCHOOL.

Pagkatapos ng isang mainit na pagsalubong ni Eda Dato, ang OIC ng mga oras na iyon dahil may pinuntahan ang principal ng Iriga Central School, isang meryendang napakasarap na pansit at fish fillets ang inihain agad sa inyo. Napakasarap na pancit, tila bitin ka pa nga.

Pagpasok mo sa loob ng silid kung saan ay gaganapin ang Forum ni Dexter at pagpapalabas ng docu film niyang Tagahanga, nakita mo ang mga nakangiting mga labi ng mga guro sa Iriga Central School. Napakadami nila. Karamihan ay mga bata pa. Sila ang mga magtuturo sa mga kabataan ng Iriga City. Sila ang mga "unsung heroes" na huhubog sa kamalayan at kaisipan ng mga kabataang Bicolano.

Sapat na iyon para makahinga ka ng maluwag. Ang pagpunta mo sa Bicol ay tunay na may saysay. Tunay na may malinis na mithiin at kaganapan. Dahil mga guro ang pinuntahan ninyo. Kailangan nila ng suporta at atensyon buhat sa mga taga-Maynila na tulad ninyo ni Dexter.

At nu'ng pinanood na nila ang documentary film na Tagahanga na ukol kay Nora Aunor, ang lahat ay tahimik. Ninamnam nila ang lahat ng mga sinabi nu'ng mga taong na-interbyu ni Dexter sa docu film na iyon. mas higit pa rin nilang natuklasan ang mala-higanteng kabuuan ng isang taong kilala na nila nuon pa man- si NORA AUNOR.

Sa Forum na isinagawa ni Dexter, natutunan ng mga Guro ng Iriga Central School ang iba pang mga bagay-bagay ukol sa kasaysayan ng Philippine Cinema na maaari din nilang maibahagi sa mga batang estudyante nila. Dahil, may kababayan silang isang Superstar, dapat din nilang akapin ang mundo ng Sining at ng Pelikula.

Sa gitna ng mga tanungan at salitaan, may isang lumitaw na isang buhay na KALULUWA, isang taong higit pang nakakakilala kay Ms. Nora Aunor. Isang kagalang-galang na babae- kasing-edad halos din ni Nora. Siya ay walang iba kundi ang ORIHINAL na kababata ng Superstar.

Si Aling Siony- si Ginang SALVACION CASYAO-ENIMEDEZ, ang tunay na kababata't kasa-kasamang nag-igib ng tubig nuon ni NORA AUNOR.

SI DEXTER, SI GINANG SALVACION CASYAO-ENIMEDEZ (ANG KABABATA NI NORA AUNOR) AT SI MS. EDA DATO.

(WRITER'S NOTE: PASUMANDALI NAMING PUPUTULIN DITO ANG TRAVELOGUE NA ITO. MAGKAKAROON ITO NG "PART TWO" SA MGA SUSUNOD NA ARAW. ABANGAN.---RMS*)

********************************


Tulad ng isang ilog na patuloy na umaalon sa kaibuturan ng Bicol- ang mga buhay at pagibig ay nagsasama-sama, nagkakaroon ng mga ugnayan at interaksyon, ng pagkikita, at ng pagpapatuloy....

Sa tamang panahon man ng pangkasalukuyan- na gaganapin sa isang malayong lugar lingid ng kabihasnan- at mga sari-saring dimensyon ng oras at panahon-,


Magpapatuloy ang isang istorya-

maging ito man ay istorya mo


o, istorya ni NORA

o ni DEXTER

maging ni SIONY.


Sa Bicolandia ng mga pangarap

sa hatinggabi man ng buhay


ang araw ay sisikat

ang ilog ay sasayaw-



MAGPAKAILANMAN.






(sinulat ni robert manuguid silverio, at mga larawang kuha ni mr. dexter macaraeg).*

"YOU FEEL, YOU SENSE, YOU LOVE"-- AN ANGEL SAID.

THE WHITE SPIRITS THAT MS. NORA AUNOR SEES WILL SOON BECOME A FILM CONCEPT...

As Mommy Renee Garcia once said, visions and dreams were only products of our own imaginings- senseless as it seemed, somehow, dreams could turn into little 'realities'... and it would make us hang-on for more. And, just like a butterfly that would suddenly appear upon a window- it would tell something- it wanted to imply a meaning.

"Maybe sometimes, a person is so tired and haven't slept yet, coming from a film shooting or a heavy work day", Mommy Renee further continued. "Then, his or her tiredness manifests into something else. She sees visions, she sees spirits. She sees white entities."

Scientifically, Mommy Renee (a radio host at Radyo Pilipinas Dos' with radio program entitled Buzz Magazine) could be right. But those dreams and visions of a Superstar were not really meant for 'Science'. Visions and dreams were meant for people with humble hearts, delicate souls and embracing spirits. Just like Ms. Nora Aunor.

Personally, it offered varying interpretations, like a jigsaw puzzle that had to be solved. And it would be up to you whether to believe it or not.

In Ms. Nora Aunor's case, she was in "awe". But her reasonable mind opted to share those visions and dreams to others. She wanted their answers. She wanted a more concise and realistic solution.

Together with Mr. Dexter Macaraeg who's among 'The Loving Anim' bunch of Ricky Lee's 16th batch of script writing workshop participants, Ms. Nora Aunor held meetings with them- sharing to them those VISIONS and those DREAMS.

The Superstar's SPIRITUALITY (almost like the 'Elsa' character in the classic film Himala?) could have been reaching its zenith, she just did not know yet. Because she never thought, she's a genius herself. And more than that, a very great artist.

Plans of making those visions and dreams turn into becoming a movie went on the way. The Loving Anim of Ricky Lee were all so challenged in writing a screenplay for Ms. Aunor's recent journey into life and the unseen, maybe?

If plans would push through, a different Nora Aunor persona should and MUST reveal her innermost feelings. And a more deeper one as that.

Because the white spirits she often saw in dreams and imaginary visions might imply something more

In the hands of time


And,

in the bondages

of...



FOREVERMORE.




(as written by robert manuguid silverio)

documentary film ni dexter macaraeg, umani ng mga papuri sa nagdaang selebrasyon ng 50th anniversary ni nora aunor

Huli man daw at magaling, maihahabol pa rin. Naidaos na nu'ng nagdaang Sabado sa Sampaguita Gardens ang 50th anniversary ng nag-iisang Superstar na si Nora Aunor. Kasabay din iyon ng 100 years Centennial Celebration ng Philippine Movie Industry. Pero higit na nagpakinang sa mga nabanggit na okasyon at selebrasyon ang screening na naganap doon sa isang napakagandang documentary film ni La Aunor. At ito ay idinerek ni Dexter Macaraeg, isang true-blooded Noranian at international award-winning filmmaker/

Marami ang naging emosyonal habang pinapanood ang nasabing docu film. Kasi, tunay na nanggaling sa puso ang mga nasabing salita ng mga taong na-interbyu ni Dexter sa docu film na iyon. Lalong-lalo na si Mr. Bernardo Bernardo, na nagawa ding um-attend sa selebrasyon nuong gabi na yaon. Kasi, sabi ng mga bisitang nandu'n, pinakamaganda raw sa lahat ang mga nasabi ni Mr. Bernardo ukol kay La Aunor.

Hindi na yata malilimutan ni Dexter ang mga naganap pa- dahil sulit na sulit ang lahat ng pagpupuyat at pagpapagod mapaganda lamang niya ang kanyang docu film sa nag-iisang Superstar ng bansang Pilipinas. Kasama ang iba pang celebrity guests na sina Maricel Soriano, Cocoy Laurel, Teri Aunor. direk Elwood Perez, ang anak ni Nora na si Matet de Leon, at marami pang iba.

Siyempre naman, walang ibang sasaya pa gabing naganap ang mga Solid Noranian na pawang mga naka-gown ang mga kasuotan. It was a very personal evening for all of them.

Ang docu film na TAGAHANGA ay nakatkdang maglakbay pa sa ibang bansa sa susunod na taon. Inimbitahan na ito ng Los Angeles Film Festival, at sa buwan ng Nobyembre ay muli itong mai-screen sa University of the Philippines' Cine Adarna.

Ang TAGAHANGA ang alay ni Dexter para kay Nora Aunor.


(WORDS BY ROBERT SILVERIO, AND PHOTOS COURTESY OF MR. DEXTER MACARAEG)