"SA INIT NG NAGBABADYANG PAGSIKLAB NG APOY, ANG GAMU-GAMO'Y LILIPAD PA RIN" (ISANG TAGALOG NA REBYU PARA SA DULANG "EL FILIBUSTERISMO")...

Isa sa pinaka-memorableng kuwento ng ating Pambansang Bayani na si Dr. Jose P. Rizal ay ang kuwento niya ukol sa isang maliit na gamu-gamong nagnasang makamtan ang liwanag ng isang lampara, pero ang gamu-gamo na iyon ay namatay at nasunog sa sobrang liwanag. Ang kuwento na iyon ay kuwento rin ng ina ni Jose Rizal na ipinasa lamang sa kanya. At sa paglipas ng maraming taon, ang maliit na kuwento na iyon ay nanatili sa ala-ala ng bawat BATANG PILIPINO. Dahil napakalawak ng mensahe ng kuwento na iyon at bagay na bagay sa isip at diwa ng bawat estudyanteng Pilipino rin.

Sa dulang EL FILIBUSTERISMO (na hango mula sa huling nobelang sinulat ni Dr. Jose Rizal na may kaparehong titulo, na handog ng Gantimpala Theater Foundation at mula sa direksyon ni Jose Jeffrey Camanag), makikita sa mga huling eksena ang buod ng kaganapan sa munting gamu-gamo na iyon at sa magandang lampara. Dahil ang lampara pala na iyon ay sisiklab ng buong lakas, magliliwanag sa buong sambayanan pero magdudulot ng ibayong kapahamakan. Na kagagawan mismo ng isang maliit na gamu-gamo (na simbolo ng katauhan ni Simoun, na ang tunay na katauhan ay si Don Crisostomo Ibarra). Ito ang masasabing pinaka-"highlight" ng dulang EL FILIBUSTERISMO.

Salamat sa katauhan ng isang kabataan na nagmahal sa isang modernang babae at may malasakit sa Inang Bayan- walang iba kundi si Isagani. Siya ang naglayo sa lamparang iyon na sisiklab na parang bomba at ikamamatay ng lahat. Inilayo niya ang lampara sa mga pulburang nakapaligid sa buong tahanan ng mga ikasasal upang hindi maganap ang malakas na hudyat ng INIT NG NAGBABADYANG PAGSIKLAB NG APOY.

PERO ANG GAMU-GAMO'Y LLIPAD PA RIN, kung saan man ito nagtungo, sabihin na nating sa kabilang-buhay man, tanging ang Diyos na lamang ang nakakaalam.


****  **** **** ****

Ang dulang EL FILIBUSTERISMO ay napakaganda, nakapagtataka lamang na napaka-"low key" nito sa lahat ng 4-Classic plays ng Gantimpala Theater Foundation. Hindi ito masyadong maingay, hindi rin napapansin ng mga award-giving bodies, at lalong hindi masyadong naisusulat at napupuri.

Pero sa lahat halos ng dulang napanood namin, dito kami halos din hindi na makahinga sa lalim ng mga mensahe, sa kagandahan ng tekstura at sa napakaayos na direksyon. Ang dulang ito ang tunay na "Wake-Up Call" sa bawat Pilipino. Dahil naririto sa dulang ito na hinango sa nobela ang tunay na kahulugan ng pagiging isang tunay na Pilipino.

Higit sa lahat, ngayon lang din kami nakasaksi at nakapanood ng isang aktor na isinakaluluwa ng buong lalim ang katauhan ng isang "Simoun". Napakagaling niya. Sa bawat kilos niya't galaw, sa bawat pananalita, at sa lahat ng mga munting pahiwatig ng kanyang mga kamay at paa- mapapahanga kang talaga. Siya'y walang iba kundi ang aktor na si ROEDER CAMANAG.

roeder

Tunay kaming magwawala at magsasalita na kapag hindi pa rin na-nominado sa isang taon ang dulang EL FILIBUSTERISMO. Hinihingi namin ang atensyon ng pang-kasalukuyang mg tao sa loob ng ALIW AWARDS, lalo na kay Ginoong Nelson Mendoza na mapansin at bigyan ng nararapat na tingin ang kahusayan nina Roeder Camanag at Jose Jeffrey Camanag bilang aktor at direktor ng dulang ito! Kung hindi ay magwawala kami!!! Hahahaha.

jeffrey

Aabangan namin iyan sa susunod na taon.


*****  **** **** *****


Samantala, nais naming isa-isahin ang estilo ng pagganap ng mga sumuportang mga artista kina Roeder at direk Jeffrey sa dulang EL FILIBUSTERISMO:

paul jake

Unahin natin si Paul Jake Paule. Grabe. Sobrang umiigting ang pagganap ni PJ sa papel na Kabesang Tales sa dula. Magigising ka sa pasumandaling pagkawala ng iyong mga diwa at mga gunita sa tuwing papasok na sa entablado si PJ. Buong-buo ang loob, matatag at matikas. Bukod sa napaka-guwapo pa!

morris

Si Morris Sevilla naman bilang si Basilio ay hindi nagpalamon ng buong-buo sa kahusayan ni Roeder Camanag bilang si Simoun. Sa isang delikado at napaka-"powerful" na eksena ng dula na kung saan ay na-reveal ni Simoun kay Basilio ang tunay na pagkatao niya, grabe talaga at wow! Napakahusay nilang dalawa sa eksena na iyon. Kung ibang aktor siguro ang kaeksena ni Roeder doon, malalamon niya ng husto. Pero si Morris, may sariling banat at mapagkumbabang atake, at nakahirit siya sa madramang eksena na iyon kay Roeder.

joe

Si Joe Gruta, ang beteranong aktor sa Teatro, pelikula at telebisyon, makikita mo sa kanya ang kabuuan ng isang matamis na alak ( o red wine) na habang naikukubli ng matagal sa loob ng isang wine cellar ay lalo pa ring sunasarap. Ganyan ang mga aktor na ekspiryensyado na, kakaiba talaga. Ang mga eksena ni Joe Gruta bilang si Padre Florentino (at lagi niyang kasama sa mga eksenang iyon si Roeder Camanag bilang si Simoun) ay sadyang kapa-kapanood!

jovito

Ang baguhang aktor na si Jovito Bonita bilang isa sa mga Kastilang Pari ay kapuri-puri. Siya ang nagbigkas ng katagang "El Filibusterismo!" sa katauhan ni Simoun. Dahil sa simpleng pananalita na iyon, naka-agaw ng malaking eksena si Jovito sa dula.

marian

Si Marian Moreno naman bilang si Donya Victorina ay nakatutuwang pagmasdan kapag nag-"karakter" na siya sa mga magagaslaw at mayayabang na galaw ng Donya. Hindi siya nang-aagaw ng eksena dahil kapag ginawa niya iyon ay masasapawan niya ang lahat ng mga sumusuportang artista sa karakter ni Roeder (bilang Simoun). Kailangang mag-"give-in" ng karakter na Donya Victorina sa tuwing papasok na sa eksena si Simoun. Perfect!

randy

Si Randy Rey naman na isa rin sa mga Paring Kastila sa dula, ay tunay na "very pleasant and jolly" ang pagganap. Hindi masyadong ma-drama ang eksekusyon niya sa kanyang karakter. Magaan lang at masaya ang dating. Kaya nakapagdulot siya ng kalmadong pakiramdam sa kabuuan ng dula.

aaron

Si Aaaron Dioquino bilang si Isagani ay napaka-SARIWA kung iyong pagmamasdan ng matagal sa harap ng entablado. Tila bagang kung ikukumpara mo siya sa isang isda, hindi pa siya nalalamutak ng husto, kaya kay sarap niyang iluto at kainin. Ganyan namin maihahambing ang pagganap niya bilang si isagani sa dulang El Filibusterismo.

thomarkin

Si Thomarkin Raymund da Silva naman, nagustuhan namin ang napaka-simple niyang pagganap sa eksenang mamatay na siya bilang si Kapitan Tiyago. Damang-dama mo ang pagka-Ama niya kina Basilio na inampon niya at kay Maria Clarang wala man sa piling niya ay naalala pa rin niya bago siya namatay. Kuha-kuha ni Thomarkin ang tamang timpla sa kanyang pagganap.

jernice

Si Jernice Matunan bilang si Huli, ang nagpakamatay na kasintahan ni Basilio, ay kakaawaan mo ng husto sa kabuuan ng dula. Nakuha niya ang mga tamang emosyon sa eksenang magpapakamatay na siya, na kabilang sa mga tinawag ni direk Jeffrey na mga "Quartet Scenes" sa dula. Maski sabay-sabay ang mga nakikita mong eksena, umapaw pa rin ang kagandahan ng mukha ng aktres na ito sa bawat eksena niya. Pero teka, sino ba 'yung misteryosong lalaki na nanonood sa kanya sa TDR ng dula? Our lips are SEALED.

masanori

Si Manasori Mentuda, ibang klase talaga! Nag-iisa lang ang eksena niya sa dula (pero may eksena siyang nakahubad pang-itaas bilang isa sa mga taga-sagwan ng bapor, kaya lang, parang "props" lang siya duon) at iyon ay ang pag-arte ng ulo sa ibabaw ng isang mesa. Iisipin mo mang nakakatawa ang eksenang iyon sa loob ng isang karnabal, pero iyon ang pinaka-importanteng eksena sa dula. Kailangang magaling talaga ang aktor na gaganap sa ULO na iyon, at nagampanan iyon ni Masanori ng perpekto at kamangha-mangha!

beaulah

Si Beaulah Mae Saycon bilang si Hermana Mayora sa dula ay napaka-demonya ng dating sa kanyang pagganap. Na siyang nararapat lamang dahil ganu'n ang hinihingi ng kanyang karakter. Nagpakamatay si Huli dahil sa kagagawan ng demonyang si Hermana.

christian

Si Christian Silang bilang si Placido Penitente  ay may sariling highlight sa kalagitnaan ng dula. May sarili din siyang monologue. At napabilib din niya kami sa kanyang kahusayan. Napaiyak niya kami sa kanyang mga eksena na kung saan ay binu-bully siya ng kapwa niya mga estudyante sa Ateneo, dahil nakakaawa talaga ang atake ni Christian sa kanyang karakter. Korek.

daffodil

Si Daffodil Abear naman bilang si Paulita Gomez ay maayos, malinaw at buong-buo ang pagganap. Hindi man madadrama ang mga eksena niya, sa mga simpleng reaksyon niya sa mukha ay mapapatingin ka rin sa kanya.

miguell arnaldo

Sina Vangie Inocencio, Mondrian Sampang, Miguell Arnaldo at Carlo Gianan naman, tunay ding nang-agaw-pansin sa mga eksena nila. Lahat ay mahuhusay at kuminang talaga ang pagka-bituin nila sa harap ng entablado.


*******   *******   ******   *******


Sa dinami-dami ng mga gamu-gamo sa isang madilim at maalinsangan na gabi, may isang maliit na gmu-gamong natatangi.

Dahil sa pagnanasang makamtan ang liwanag, siya'y namatay at ang ala-ala niya'y mabubuhay ng habambuhay,


walang katapusan


walang hangganan.


Habang patuloy ang pag-usbong ng bawat gamu-gamong lalaban para sa LIWANAG-


ang kaluluwa ng isang bayaning nagngangalang JOSE P. RIZAL,


ay mananatiling aakap


sa bawat PILIPINO-





Magpakailanman.





(SINULAT NI ROBERT MANUGUID SILVERIO)

"A HAUNTING EMBRACE OF A DISGUISING HERO LOVING AND CARING IN AN UNENDING QUEST" (A REVIEW ON THE PLAY "EL FILIBUSTERISMO" BY GANTIMPALA THEATER FOUNDATION, DIRECTED BY JOSE JEFFREY CAMANAG)

When a soul gets too tired and weary, and the quest for freedom and the true justice to the Motherland seemed to be far-ending, a true hero also falters and succumbs to to his wounds- physically and mentally. Maybe some other people would continue on with the task and mission he ignited, saving him from a great sin of creating total destruction and giving him the last remaining time and minutes of redemption, absolution and forgiveness. From thereon, his soul would continue on inspiring and the legacy of his life-long crusade lingers on forever.

In a moment of knowing the death of his beloved someone whom he offered his fight and unselfish love for-, and to cure his Motherland of ill-effects of a cancerous system in a society, it seemed that all those things he had fought for had gone wasted and there's no more reason to continue on. A sudden perk of madness would somehow be excusable enough and people around him somewhat participated in saving him from inevitable despair of agony and defeat. But as the ghosts of the past characters paraded on a  dark and mysterious way upon his very eyes, there was a hidden meaning of a haunting embrace that had captured the hearts of those he had loved and cared for.

This is the story Simoun, the lead character in the play El Filibusterismo (based upon the novel of Dr. Jose Rizal with the same title, and produced by Gantimpala Theater Foundation every year for some selected Catholic and private schools as part of their curriculum and also among the '4-Classics" series of plays presented to the students as the main audience), whose true identity was Crisostomo Ibarra in a prequel novel. He came back with an all-out vengeance, and also to try to gather back what was lost in his precious dignity and pride.  But no one really knew who he was in reality, hiding as an impostor, but weak enough to reveal his very true self to a young man named Basilio and a clergy priest by the name Padre Florentino. To the young man- he saw hope. And to the old priest, he regained redemption.

Beautifully executed in a very deep manner of totally implying the messages hidden in every scene of this great theater presentation- the director of the play- Jose Jeffrey Camanag- succeeded in carefully executing the power of each scene, embracing the very delicate issues, conflicts and dramatic insinuations.

In a style that's legitimate as a theatrical performance and an experimental vision of flowing upon the rhythm and the dark undertones, it was so brilliant and breath-taking to watch. This was indeed, hard to attain, but with a solid and accurate theater adaptation of a great novel by playwright JM Fleras and a rare gift of an interpreted vision by the director (director Camanag as mentioned) - the play succeeded to meet its true precious worth.

How the director, again, motivated his actors and actresses who all performed with grace and stylish capabilities of awesome passion and angst-, yeah, it was another mesmerizing factor of delight and appreciation to those who watched the play in its technical dress rehearsal (wherein only the technical aspects of the production faltered and committed mistakes, but understandably enough, it's because it's just a TDR and not an actual performance already nor a Gala presentation)- and at the curtain call of the play, it was amazingly impressive and unforgettable in grandeur and wonder.

The stage design was not made to enthrall, but rather to make the audience feel more and understand more the glory of each scene- in halogen and neon lights of images, colors and pictures as backdrop. It comprehended well with the texture and the artful drama of people long past existed in a Spanish era of an Asian country that was manipulated and ridiculed by foreign religious rulers and manipulating power of deceit and false leaders of a Catholic faith that abused the respect of Law and Order in its true extent.

The music was imparting and it prepared you to defend-off your tears of hostilities and unmerciful treatments to your fellow Filipinos- even though they had lived centuries ago- yet, it was so relating even up to the present times. Alongside with a soulful lighting design, and authentic costumes of faded ancient memories of an old Philippines- and a sound direction that manifested in many different echoes and journeys upon a different kind of a worldly period-yes, we would say that these added aspects within a great play production truly unified to an all-out total wonderful impression and outcome.

An excellent Cast Ensemble with a pretty handsome and convincing bunch of young and fresh Theater actors to reckon with, supported by veterans in the field that didn't steal scenes from each other but rather supported one another to a much uniformed highlight of scenes and revelations- it was all too good, really.

To one theater drum-beater and hanger-on, the writer/blogger who experienced watching the play in its wholeness and form did come to realize in the end that this was the most beautiful stage presentation he had watched in the year 2019. Though he would admit he had only watched a handful (maybe five or six years in the long-year span-rms.*), still, he assured himself that watching the best for the year round was surely like saving the best for last.

But there's still one to mention before ending a heartfelt review for the play El Filibusterismo.

The one thing that mattered the most and led his fellow actors to a more greater outcome of surprising expectations.

He was the very actor who played the character of Simoun in the play. He was the very actor that really created a magnificent praise, deep and inside-out. 

A great salute to actor Roeder Camanag for a superb and tantalizing attack on that very fragile role and character- again we say, the Simoun character- that was finally given an almost living deliverance of a just performance.

The theater world further lives on after this

with heart beats of a greater love

dedication

and profoundness

FOREVERMORE.

(as written by robert manuguid silverio)
note: the mtv of "when you belive" posted above is not connected with the play "el filibusterismo". it was put there to create a certain feeling for the review on the play. thank you.---***

ROEDER

JEFFREY

"EL FILIBUSTERISMO IS A LOVE STORY MORE THAN KANSER!"--- ROEDER CAMANAG

roeder: "it's hard to portray Simoun"

blood brothers: jeffrey and roeder

roeder: a passionate soul

roeder: lucky to play LARGER THAN LIFE characters in a play

roeder as Simoun

Pang-labing-dalawang taon na palang nagpe-perform ngayon si Roeder Camanag bilang si Simoun sa dulang EL FILIBUSTERISMO. At para sa kanya, naging signature character na niya si Simoun, kasama ang Panginoong Hesukristo, na halos taon-taon din niyang ginagampanan sa Senakulong Daan Ng krus.

"Both are different roles and characters to pull-off", bungad na sabi ni Roeder sa isang panayam. "Totally different, I must say. Pero tunay namang isang malaking karangalan para sa isang tulad kong aktor sa Teatro na gampanan ang dalawang mga karakter na ito whom I consider as both Larger Than Life. Mapalad ako, dahil nagiging ako sila sa ilang mga pagkakataon kapag ginagampanan ko na sila sa entablado."

Pero mag-focus tayo this time muna sa karakter na Simoun (na siya ring si Don Crisostomo Ibarra, at ayon sa mga historians at scholars, walang iba kundi si Dr. Jose Rizal din). Gaano ba kahirap para kay Roeder na gampanan ang karakter na ito sa dulang EL FILIBUSTERISMO?

"Nu'ng una kong gampanan ang karakter na Simoun, ang yumao kong kaibigan na si direk Soxy Topacio pa ang direktor nuon ng El Filibusterismo", pagbabalik-tanaw ni Roeder. "That was, I think, year 2006 pa yata?  Pero naging regular ko na siyang nagampanan every year nu'ng idirek na siya ng younger brother kong si Jeffrey since the year 2010.

"Actually, playing Simoun is really hard", pagpapatuloy niyang sabi. "Kasi, to put-up an incognito and a rather intriguing and anonymous character, and perform it on stage, kailangan mo ng maraming methods and forms. Isa kasi 'yun sa mga play-ups ng character na ginagampanan mo, eh.

"Simoun is a manipulator, more than anything else", anya pa. "And to perform a character na naka-shades all throughout the play at hindi makikita 'yung emotions ng mga mata, sadyang mahirap. Tapos, naka-ash blonde na wig ka pa at naka-hat ka pa. Feeling mo, nao-overpower ka ng costume mo keysa sa pagiging aktor mo.

"Pero nandu'n ang struggle, eh. Nandu'n ang challenge. Hindi man nakikita ang mga mata ko habang umaarte, ang ginagawa ko naman, pinapakilos ko ang iba pang mga parte ng katawan ko, tulad ng mga kamay ko at mga paa ko. 'Yun na lang halos ang umaarte. Hahahaha!", sabay tawa pa ni Roeder, na para sa isang blogger, ay napaka-effective sa paggamit ng method acting sa bawat dulang nilalabasan niya.

Naikuwento tuloy namin ng di-oras kay Roeder 'yung opinion ng isang blogger na nakapanood kay Donya Victorina (na ginampanan ng seasoned and veteran actress na si Ms. Sarah March sa dulang KANSER 2019 ni direk Frannie Zamora) na hindi raw nito makita ang emosyon sa mga mukha ni Donya Victorina habang umaarte dahil sa kakapalan ng make-up sa mukha. Hindi katulad sa Hollywood film na Joker, maski makapal ang makeup doon ng bidang aktor ay napansin pa rin ang emotions sa mukha nito dahil kapag Cinema, tight ang 'close-ups' at munting kibot lang sa mukha, napapansin na. Hindi katulad sa Teatro na malayo sila sa mga tao kaya kailangang mag-exaggerate ng movements sa mukha. Agree ba si Roeder dito?

"Opo, Sir Robert, agree ako diyan", sagot ni Roeder. "I really know that. Kaya nga what I do, ipinakikita ko minsan ang mga mata ko sa mga tao, niluluwagan ko ang shades ko sa mga mata, para makita nila ang emotions sa mukha ko. Ang hindi ko lang talaga maiaalis ay 'yung ash blonde week ko na trademark na talaga sa Simoun character."

Kasi nga, si Simoun ang unang Vice Ganda na laging nakasuot ng blonde wig! Hahahaha!

Pero may nais pang iklaro si Roeder sa madla:

"El Filibusterismo is a love story more than Kanser!", sabi pa ni Roeder. "Mas matindi ang pagka-love story effect ng El Fili keysa sa Noli Me Tangere. Kasi dito makikita ang tunay na hinagpis ng mga taong umiibig at nagmamahal. Basta panoorin nalamng nila ang dula, at doon nila malalaman na mas love story ang plot ng El Fili keysa sa Kanser."

Paboritong mga eksena ni Roder sa dulang EL FILIBUSTERISMO ang gubat scenes nila ni Basilio, at ang ending scene ng dula na kung saan ay nalaman ni Simoun na patay na si Maria Clara. 

Pagdating naman sa kapatid niyang si direk Jeffrey Camanag, heto naman ang masasabi ni Roeder:

"Nag-mature na kami pareho as years went by", pagtatapos na wika ni Roeder. "Naunawaan na namin ngayon na pareho kaming artists kaya nagbibigayan na kami ng ideas. Hindi na rin kami madalas na magtalo na 'di tulad noon. Basta ang mahalaga, maibigay namin ang the best sa bawat dulang gagawin namin. 'Yun lang at wala nang iba pa."

Korek ka diyan, Roeder.




(sinulat ni robert manuguid silverio)

"PATAY NA SI MARIA CLARA!" (O, ISANG HAPON SA SCRIPT-READING NG DULANG "EL FILIBUSTERISMO" NA PAGNINILAY-NILAY...)

leonor rivera: the real-life maria clara

"PATAY NA SI MARIA CLARA!", sigaw ni Morris Sevilla (na gumaganap sa karakter na Basilio), isang guwapong aktor sa Teatro sa isang script-reading na isinagawa para sa dulang EL FILIBUSTERISMO ng Gantimpala Theater Foundation. "PATAY NA SIYA!!!!"

Umatungal naman sa iyak ang aktor na si Roeder Camanag (na gumaganap naman sa papel na Simoun) nu'ng marinig niya ang mga katagang sinambit ni Morris. Damang-dama mo ang mga iyak na iyon. Tumutusok sa buong puso mo't kaluluwa. Dahil hindi matanggap ni Simoun (na siya ring si Crisostomo Ibarra) ang pagkamatay ng isang babaeng pinakamamahal niya.

Oo matagal na ngang patay si Maria Clara. Nu'ng panahon pang 'yun ng mga Kastila na kung saan, ang mga kakabaiha'y unti-unti nang namumulat sa katotohanan ng buhay at ng pagibig. Wala na ngang Maria Clara sa panahon ngayon. Wala na ring Dalagang Pilipina.

Sa kabubuuan ng script-reading na iyon na isinagawa sa backstage ng AFP Theater kamakailan lang, unti-unting nangabuhay muli ang ilang mga karakter sa nobelang Noli Me Tangere. Pero sa dulang ito na hango naman sa nobelang El Filibusterismo ni Dr. Jose Rizal, ang mga karakter na iyon ay nag-iba na ng hitsura, binago ng mga panahon at pangyayari, nag-"transform" sa iba't-ibang mga kulay at kaanyuhan. Samantalang ang SISTEMA ay nanatiling ganu'n pa rin. Ang malalakas na ulan ng kasakiman at pagka-gahaman ang siya pa ring umiiral.

Salamat sa Gantimpala Theater Foundation at salamat rin kay direk Jose Jeffrey Camanag (na siyam na taon nang idinidere ang dulang ito - taon-taon, at walang palya) na siyang nagpapaalala pa rin sa kaisipan at kamalayan ng bawat kabataang Pilipino ang kahalagaan ng ating nakaraan. Dahil kung hindi mo huhuklayin ang mga ugat na iyong pinagmulan, hindi mo rin makikilala ng lubusan ang iyong sarili. Sa dulang EL FILIBUSTERISMO, ang pagka-Pilipino mo ay mananaig pa rin.

Kahanga-hanga ang ipinamalas na kahusayan ni Roeder Camanag nu'ng hapon na iyon na maski script-reading pa lamang ay nasa "performance level" na siya. Hindi na niya halos binabasa ang script. Memoryadong-memoryado na niya ang bawat linya niya sa dula. Tunay namang kahanga-hanga. Sana ang lahat ng aktor sa Teatro ay tulad niya.

Si Paul Jake Paule naman na gumaganap sa papel na Kabesang Tales ay nakakapag-deliver pa rin ng mga linya niya ng maayos at makapangyarihan maski ba nakapikit siya. Tulad din ni Roeder, maski ba script-reading pa lamang iyon ay madarama mo na sa tinig ni Paul Jake ang mga emosyong inilalahad ng kanyang karakter.

Sa paglibot ng isang pares ng mga mata sa kabuuan ng paligid, nakita nito ang isang maganda, sariwa at makabagong grupo ng mga aktor na magsisiganap ng sari-saring mga papel sa dula. 

Kay sarap nilang tignan. Na maski ba mga bata pa sila at mga bago, nakaka-deliver na sila ng matuwid at mahusay. Maganda ang paghahasa siguro na isinagawa sa kanila ng kani-kanilang mga naging guro sa pagganap.

Napaka-lalim pala ng mga mensaheng nakatago sa bawat linya ng mga karakter sa dulang EL FILIBUSTERISMO, kasi kadalasan, nilalampasan itong basahin ng bawat mag-aaral (isa na kami roon) kapag inutusan sila ng kanilang mga guro na basahin ang isang kabanata. Kaya ang nangyayari, hindi talaga kabisado ng karamihan ang libro.

Buti na lamang, mula pa nu'ng 2006 (at ang yumaong si Soxy Topacio ang unang naging direktor ng adaptasyon sa nobela para maging isang ganap na dula) ay mas mainam na itong napapanood ng ilang mga piling mag-aaral sa mga pribadong eskuwelahan keysa sa basta na lang basahin sa libro. Mas umaayon sa kanilang panlasa na masaksihan ito sa isang dula keysa sa mabasa. Tama lamang.

Siyam na taon nang idinederehe ito ni Jose Jeffrey Camanag para sa Gantimpala Theater Foundation. At sa taong ito, si direk Jeffrey muli ang magdidirehe.

"May Musika na rin ito ngayon", nasabi pa ni direk Jeff. "Mula iyon sa komposisyon ni Jesse Lucas. At sa taong ito, mage-experiement ako. Ang mga galaw ng mga tauhan ko sa dula ay makikisayaw ayon sa rhythm ng Musika. Tila isang alon na nakikisabay sa pagsalpok nito sa baybay-dagat. Tunay na maka-sining na mga galaw."

Kamangha-mangha. 

At script-reading pa lamang na iyon, sadyang nakakapanabik na itong panoorin. Tiyak niyan, mas lalong gaganda iyon sa oras na magsipag-galawan na ang bawat karakter na nagsipagsalita ng kani-kanilang mga linya nu'ng araw na iyon.

Patay na nga si Maria Clara sa dulang ito. Pero ang diwa't kaisipan niya'y mabubuhay pa rin....



MAGPAKAILANMAN.






(sinulat ni robert manuguid silverio)
(mga larawan ay na-Google lamang. credits goes to the real owners of the photos. AT ang musical vid na "Life In Mono" na naka-attach ay inilagay lamang "for dramatic purposes" ng blog article, wala itong kaugnayan sa dulang "El Filibusterismo").***

simoun and basilio

padre florentino (joe gruta) and roeder camanag (simoun)

ang LAMAPARA AT SI SIMOUN (sa dulang "el filibusterismo"

JUDE MATTHEW SERVILLA TOPBILLS "ROSES FOR BEN", ARTIST PLAYGROUND'S NEXT MAJOR THEATRICAL PRESENTATION ON GAY PRIDE MONTH OF JUNE...

jude matthew servilla: a sparkling actor!

(FOREWORD FROM BLOGGER ROBERT: "IT'S SO NICE TO KNOW THAT ARTIST PLAYGROUND GOT THE SERVICES OF THIS YOUNG FINE THEATER ACTOR BY THE NAME OF JUDE MATTHEW SERVILLA TO BE THE MALE LEAD OF THIS PLAY ENTITLED "ROSES FOR BEN". WHAT AN EXCELLENT CHOICE. JUDE'S SENSITIVE AND BOYISH PERSONALITY, COUPLED IN BY HIS VERY MAGNETIC AURA IS, INDEED, THE PERFECT CHOICE AS BEN. AS WE LISTENED TO THE VIDS & SONGS POSTED AT ARTIST PLAYGROUND'S OFFICIAL FB PAGE, WE GOT SO ENTHRALLED BY JESSE LUCAS' COMPOSITIONS FOR THIS PLAY. AND ALL THE CAST COULD SING SO WELL, ESPECIALLY JUDE! WE BELIEVE, THIS PLAY WILL HAVE MORE PERFORMANCES AS SCHEDULED. WATCH OUT."--- rms.*)

THEATER TREATS 2019:

ROSES FOR BEN

BY ARTIST PLAYGROUND ARTS & PERFORMANCES

WRITTEN BY RAYNE JARABO

MUSICAL DIRECTION BY JESSE LUCAS

DIRECTION BY ROEDER CAMAÑAG

JUNE 15, 16, 22, 23

--- ' ROSES FOR BEN ' is a new Original Pinoy Musical (OPM) about HIV awareness written by RAYNE JARABO, a young UST Mass Communications student.

Presented by Artist Playground Arts & Performances and

The Red Whistle

Synopsis:

Ben has everything he’s ever wanted. A high-paying job, a loving relationship, and friends he can always count on. But there’s a catch.... he’s HIV positive.

Will life ever be the same?

This is his story.

The cast are as follows:

JUDE MATTHEW SERVILLA and BENJ ESPINA

shall alternately play the role of Benny Boy 'Ben' Maglaque Jr., a 21-year-old closeted gender-fluid, who works as a personal assistant in an entertainment company; he was eventually contracted with HIV, as soon as he finds his late ex-boyfriend died of AIDS.

 BEAULA MAE SAYSON will play the role of Alice,

a hotel singer whose dream is to be a well-known artist

in the country; Ben's girlfriend, who's probably in her 20s.

MIRRIAM REYES will play the role of Denise, Alice's sister who works at the corporate industry; she eventually had a sexual affair with an aged owner of an entertainment company in exchange for money.

KIM DE LAS ALAS and SEAN NOLASCO shall alternately play the role of Lance, Denise's husband; a seemingly bad-boy type who has stereotypical features of an apathetic and indolent spouse.

BOBBY MARTINO and JEROME FUGOSO shall alternately play the two roles: Sir Wency, the multimillionaire owner / CEO of Agapi Entertainment Company, Denise's secret sugar daddy in his 40s; and

Mang Boyet / Benny Boy Maglaque Sr., Ben's father,

a widowed old man in his 40s.

DENE GOMEZ will play the role of Dave, Ben's late

ex-boyfriend who died of AIDS; he is the triggering consciousness and cause of Ben's nightmares.

KEN DEL PRADO and CHRISTIAN SILANG will alternately play the role of Jess, Ben's bestfriend, who is the most inquisitive and clownish characters in the story; he could be identified straight, confused or bi-curious.

NIKKI HERRERA plays the role of Ms. Queenie,

the production manager /gossip mother of Agapi Entertainment Company/

APRIL JASMIN ROSALES plays the role of Cecile,Dave's bestfriend who works at Agapi Entertainment Company.

STEVE CANSICA, APRIL JASMIN ROSALES, JEROME FUGUSO (Ensemble / Muses - different individuals playing as Ben's figures of consciousness and other emotions, and various civilians.)

(ROSES FOR BEN is a very special presentation as part of Gay Pride Month of June 2019.

For further inquiries, please check Artist Playground

c/o Kim 0975-9193179

#RosesForBen)